عشق و آتش

                  

                    تو را در ره خرابات است امشب              که مارا بر تو دل تنگ است امشب

                    مرا در ره سـبویی جان فـزا ده                که جانم بهر جانان پَر شد امشب

                    سبویی پر کن از آن باده شیرین              که کامم تلخ شد از فرغت امشب

                    بده جامی که گلگون میکند رخ               که ما را زرد باشد چهره امشب

                    ز انجم تا فلک هر دم فرو ریز                همان می را که می بایست امشب

                    اگر دنیا به آخر شد در این وقت              مشو ترسان که ما هستیم امشب

                    وگر آتش به هر کونین افتاد                   بگو خاکستر از عشقیم امشب

                    عجب شوری به دل افتاد مهدی               که جان را طاقت نار است امشب