بنام یگانه ی هستی بخش
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم
آنچه از عالم عِلوی است من آن می
رخ خود باز بر آنم که همانجا فکنم
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت توسط پریسا
|